Shanghai, tijd voor een feestje!

Vrijdag 14 september vertrekken we met de trein naar Shanghai. We reizen met de highspeed train en overbruggen 165 kilometer in 46 minuten. Kosten €9,04 per persoon, enkele reis.

In 46 minuten van Changzhou naar Shanghai, afstand 165 kilometer, snelheid 308 km/u

Aan het treinnummer zie je dat je op het goede perron staat en hoe laat de trein vertrekt, waarnaar toe is de vraag

Bij aankomst op Shanghai Hongqiao Railway Station nemen we de subway (metro) naar Zongshan Park waar we 2 nachten zullen slapen in het Renaissance Hotel (http://www.marriott.com/hotels/travel/shabz-renaissance-shanghai-zhongshan-park-hotel/)

Om 20.00 uur arriveren we en na het inchecken en droppen van de bagage lopen we het winkelcentrum in. Eten heerlijk Japans, ondanks de huidige politieke perikelen.

Subway

Shanghai is een van de grootste steden ter wereld. Het heeft een relatief korte geschiedenis. Rond 1600 was de stad aan de monding van de Yantgze een bloeiende haven. De omslag kwam halverwege de 19^e eeuw toen de westerse koloniale machten kanonneerboten inzetten om territoriale en commerciële concessies af te dwingen van de verzwakte Qing regering. De volgende 80 jaar was Shanghai eigenlijk in handen van buitenlandse zakenlieden. In 1937 verdreef Japan het westen uit de International Settlement. De Chinese communistische leiders hadden in 1949 weinig op met de stad en zijn koloniale verleden. Shanghai voelde deze vijandigheid vooral tijdens de Culturele Revolutie. Rond 1990 keerde het tij en werd de stad uitgekozen als speerpunt van China’s modernisering. De consequenties van die beslissing is tot vandaag merkbaar. Inmiddels wonen er zo’n 23 miljoen mensen, waarvan er ongeveer 9 miljoen migrant zijn. Het zijn voornamelijk werkers die bouwen aan de inmense gebouwen die uit de grond worden gestampt. Ze wonen vaak in portocabins die op de bouwterreinen staan. Soms alleen, vaak met hun gezin. Meestal keren ze rond Chinees Nieuwjaar terug naar hun geboorteplaats.

Na een heerlijk ontbijt nemen we zaterdagmorgen vroeg de metro naar station Xintiandi.

Voor degene die nieuwsgierig zijn naar de tarieven van de metro, van Hongqiao Railway Station naar het hotel was het €0,48 per persoon, enkele reis (afstand 28 minuten). Geen chipknip of strippenkaart, gewoon een kaartje uit de automaat (Engelse versie). Heel gemakkelijk.

Bij exit 2 van Xintiandi wacht Judith op ons. Vandaag gaan we met haar wandelen. Judith woont al ruim 2,5 jaar in Shanghai en verzorgd wandelingen in Shanghai. (www.shanghaiwalkingtour.com). We hebben gekozen voor een wandeling door het oude Shanghai. Allereerst neemt Judith ons mee naar door de wijk Xintiandi, nu een hip autovrij uitgaansgebied met gezellige terrasjes en leuke winkels. De vervallen Shikumen huizen uit 1930 zijn opgeknapt, tussenmuren zijn weggebroken, stenen ornamenten opgeknapt, bomen geplant en de open ruimten zijn omgetoverd in pleinen

Shikumengevels

Xintiandi is ook de locatie waar de Communistisch Partij van China is opgericht. Er is een klein museum op de plaats waar het huis stond waarin o.a. Mao Zedong op 23 juli 1921 zijn handtekening zette onder de oprichtingsakte. Tijdens deze bijeenkomst was niet alleen Mao aanwezig maar ook Sun Yat Sen en een Nederlander.  In het museum is de ondertekening nagebootst door middel van wassen beelden.

Hier is in 1921 de Communistisch Partij van China opgericht

Na het museum lopen we richting oude lilongs. De oude boeiende volksstraatjes zijn geweldig om mee te maken. In de nauwe straatjes speelt het leven zich af op straat. Er wordt gekookt, bijna op straat, er wordt gegeten, de druipende was hangt boven je hoofd en het toilet is ook op straat. Je behoefte doe je in de goot. We werpen een blik in de huisjes, verbazingwekkend dat in zo’n kleine kamer een hele familie woont en slaapt. We zien in diverse huisjes mensen majong spelen. Majong is een spel met stenen waarbij het gaat om het maken van combinaties. Majong is de ultieme combinatie. Het lijkt me een moeilijk spel als ik het zo lees http://nl.wikipedia.org/wiki/Mahjong

Opa en oma eten klokslag 11.30 uur zoals het een goed Chinees betaamt

Kiekeboe

Ook hier Ikea, waarschijnlijk niet huis-aan-huis bezorgd

Majong

Na de lilong lopen we richting krekelmarkt. Ook bijzonder om de heren als kleine kinderen om potjes met krekels te zien zitten. Sommige peuren met een sateprikker in de krekel om hem zo agressiever te maken. Er worden zelfs krekelwedstrijden gehouden. Niet alleen krekels in allerlei soorten, maten en kleuren zijn te koop op deze markt, maar ook goudvissen, hamsters, cavia’s en slangen.

Krekels

Krekels in alle soorten en maten

Even kijken of de krekel wel actief is

Birds

De krekelmarkt gaat over in de antiekmarkt. Echt antiek is er niet te koop, wel een hoop meuk. Maar sommige stukken zijn wel erg leuk, om te zien en misschien ook nog een keer om te kopen. We kopen in ieder geval een kalligrafeer kwast.

Ook brengen we een bezoek aan een van de eerste warenhuizen in Shanghai, Chinees warenhuis wel te verstaan. Wat een troep is hier te koop van papieren zakdoekjes in alle kleuren, formaten en dessins tot …you name it! We kopen de Chinese dierenriem om de kamer van Lars op te leuken.

Kipfiletje

Vis fileren

De slager

De groenteman

Dan komen we aan bij de Yutuinen. We brengen er later op de middag een bezoek aan. Als afsluiting van de wandeling nemen we deel aan een theeceremonie, maar eerst lopen we over de beroemde zigzagbrug. De brug heeft 9 hoeken en is ontworpen om kwade geesten af te weren. De kwade geesten zouden geen hoeken kunnen omgaan, omdat ze geen knieën hebben. Er zwemmen enorme karpers in de vijver en het voeden van deze beesten is een heel ritueel en dat alles om Boeddha te behagen.

9 bochten

De theeceremonie is op de bovenste etage van een huis. Er is een prachtig uitzicht over de stad en omdat het helder weer is vandaag is Pudong goed te zien. Een contrast: de oude huizen beneden ons en aan de overkant van de rivier het ultramoderne Pudong. De theeceremonie is leuk om een keer meegemaakt te hebben. We krijgen uitleg over Romeo en Julia (theebollen gemaakt van Jasmijnblaadjes), Ginsengthee, zoethoutthee en nog veel meer soorten waarvan ik de naam niet meer weet. Na de theeceremonie nemen we afscheid van Judith. Het was erg leuk om met haar door Shanghai te struinen. Wie weet doen we een volgende keer the French Concession of de dinertour.

Oud en Nieuw

Romeo and Juliet

 

Het is heerlijk weer en daarom ook verschrikkelijk druk. Je kan bijna over de hoofden lopen. Daarom besluiten we een bezoek te brengen aan de tuinen. Daar zal het vast lekker rustig zijn. Not! Maar wel erg mooi. De Yutuinen zijn de mooiste klassieke Chinese tuinen in Shanghai. De tuinen zijn aangelegd door Pan Yunduan, een gouverneur van de provincie Sichuan, in de periode 1559-1577. De gouverneur liet de tuinen speciaal voor zijn moeder aanleggen. Toen de familie uitstierf raakte de tuin in verval. Tijdens de Opiumoorlogen waren er soldaten gelegerd en het was het hoofdkwartier van de Kleine Zwaarden tijdens de 17 maanden durende bezetting van Shanghai (1852-1853). In de tuin staat de beroemde ginkgoboom (Japanse notenboom) die dateert uit de Mingtijd en is zo oud als de tuin zelf.

Tegen een uur of vijf nemen we de metro richting hotel. We frissen ons op en wat later nemen we de taxi naar de Bund. Bij M on the Bund  (http://www.m-restaurantgroup.com) eten we heerlijk en krijgt Henk een bijzonder toetje!

Bund by night

Happy birthday

Zondag na het ontbijt is het tijd om te shoppen. En dat doen we dan ook: Shop till we drop! We nemen de metro naar Peoples Park en lopen er door heen. Er gebeurt veel in dit park. Dit weekend is het weddingbeurs! Zeg maar moeder biedt dochter of zoon aan, een levende datingsite! Niet alleen moeders die hun kinderen aan de man/vrouw willen brengen, maar zo te zien zijn de oudjes ook nog actief.

Datingsite

Man 73, 165 cm, zoekt vrouw 65, 170cm

Aan het eind van de middag brengen we ook nog een bezoek aan de Fake markt. Een warenhuis met wel 7 verdiepingen vol met kopieën van alle beroemde merken, stalletjes vol met Mulberry en Longchamps tassen, dvd’s, Ugg’s All Star, Abercrombie, Superdry, Iphone, Ipad, noem het maar op. Het is wel de bedoeling om flink te onderhandelen en omdat we dat leuk vinden doen we dat ook. Gepakt met 3 tassen, dvd’s en een vlieger keren we aan het eind van de middag terug naar het hotel. We pikken ons reiskoffertje op en nemen de metro naar Shanghai Hongqiao Railway Station. Om 17.40 uur gaat de trein naar Changzhou en om 19.00 uur worden we door de taxi bij ons appartement weer afgezet. Nog even naar ons stamrestaurant (Indiaas), want we hebben wel trek gekregen van het shoppen en reizen.

Het was een super gezellig weekend. En naar Shanghai is het eenvoudig met de trein. Het is verstandig om de kaartjes van te voren te boeken zodat ze klaar liggen op het station. Wel je paspoort laten zien want in China willen ze altijd weten waar iedereen zit.

De markt

Op 15 minuten lopen van de compound is een grote overdekte vers markt. Ingrid heeft al een aantal keer boodschappen gedaan op de markt. Groente en fruit wel te verstaan, geen vlees of vis.

Zaterdagmorgen vertrekken we al vroeg met z’n drieën naar de markt. Net voor de ingang van de markt kan je op straat je kleding laten verstellen. Handig om te weten als broeken korter gemaakt moeten worden.

Kleding verstellen

Op de markt worden we door een aantal oudere Chinese mannen meegenomen naar de kraam waar aardappelen worden verkocht.Vandaag geen aardappelen. Die eten we hooguit 1 x per week. Geef ons maar rijst of pasta. Alhoewel, afgelopen week hadden we een keer aardappelen, bloemkool en een gehaktbal. Was wel erg lekker.

We halen heerlijk verse groenten en kruiden. We komen langs de afdeling gebraden eendenkoppen en varkenspoten. Het ziet er niet echt smakelijk uit. En dan de afdeling verse kikkers en verse padden. Gebraden kikkerbilletjes met knoflook zijn best lekker, maar dit gaat toch wel ver. Ook in de supermarkten worden vaak levende kikkers, padden en schildpadjes verkocht. Brrr… niet onze smaak.

Kikkerbilletjes

Padden

Verse mie voor in de soep. Ruim 600 gram voor het bedrag van EUR 0,43

We kijken onze ogen uit en de Chinezen doen dat ook naar ons. Het is dat ze zonder fototoestel naar de markt gaan, maar anders waren we zeker 20 keer op de foto gegaan. Toch kipfilet en kippenpoten op de markt gekocht. Thuis de filet in de diepvries en van de poten heerlijke soep gemaakt volgens Balinees recept, Yammie.

Het blijkt dat chinezen bijna nooit voorverpakt vlees kopen. Ze willen zien en ruiken wat ze kopen. Gisteren hebben we heerlijke kipfilet (van de markt) gegeten. Zonder een explosie van water en er bleef veel meer van de filet over dan we in Nederland gewend zijn. Wat zou gezonder zijn??

Over internet

Herinner je je nog internet van 10 jaar geleden? Ik bedoel dan de snelheid waarmee pagina’s geladen werden en je kon surfen op het web. Nou met die snelheid hebben we nu te maken. Als je internet start kan je met het grootste gemak nog een kop koffie maken voor dat Google in beeld komt.

En het is dan nog maar de vraag of Google vandaag werkt. Het gebeurt vaak dat pagina’s niet te benaderen zijn. Het kan zijn dat een mail van Gmail later binnenkomt dan een gelijktijdig verstuurde mail van Yahoo.

FaceBook en YouTube zijn helemaal niet toegankelijk in China. Gelukkig kunnen we dit ondervangen door gebruik te maken van een VPN verbinding. Dus het blog wordt gevuld via de VPN verbinding. Want het blog is verwant aan Google.

En toch is er FaceBook in China, veel site kun je liken via het FaceBook symbool, maar dat zijn dan door de overheid gecontroleerde pagina’s. Het kan dus gebeuren dat we niet direct bereikbaar zijn. Probeert u het later nog eens!

De eerste schooldag

Eindelijk is het zover, de eerste schooldag is aangebroken. Na een oponthoud van ruim een week gaat hij naar school. De vertraging is ontstaan door schade aan het dak van de sporthal. Geen sport mogelijkheden, geen school.

Maandagmorgen 2 september is om 09.00 uur het grote openingsfestijn. Er is een grote delegatie van de gemeente Changzhou en van de sponsor, Trina Solar. Er volgen veel te veel speeches, natuurlijk in het chinees en dus niet te volgen.

Daarna brengt een aantal docenten een eigen lied ten gehore, gelukkig wel te verstaan. En na een druk op de knop komt de confetti uit de lucht vallen en is er buiten een oorverdovend vuurwerk. Met natuurlijk de beroemde Chinese 1000-klappers.

De volgende morgen is Lars al vroeg uit de veren. Hij vindt het geweldig om eindelijk zijn schooluniform aan te trekken.

Om 07.45 uur komt de schoolbus hem ophalen bij de North Gate van de compound. In de verte zien we het knalgele busje al aankomen. De kinderen in de bus kennen Lars al. Ze hebben elkaar al een paar keer ontmoet.

Klaar voor de eerste schooldag

Om 14.55 uur is de schooldag teneinde. Ingrid gaat Lars ophalen. Waarom mama? Ik kan best alleen hoor met de bus.

Enthousiast vertelt Lars over de eerste dag. Eerst een welkomstwoord door Mr. Polson in de gym. Daarna naar de klas. Lars komt in Keystage 2, class 6. Dat betekent de laatste klas van de lagere school. Ze hebben maths gehad, English en de eerste Chinese les. Tussen de middag wordt met elkaar warm gegeten. Het was heerlijk, rijst, noedels, kipfilet, allerlei soorten groenten, salade en een lekker toetje.

Continu rooster

Gezellig lunchen

Hier dus wel een continurooster en niemand die er moeite mee heeft dat kinderen tussen de middag niet naar huis kunnen om een boterhammetje te eten. De docenten eten gezellig mee en na een uur beginnen de lessen weer. Het is maar wat je gewend bent. Er is in Nederland vaak weerstand tegen een continurooster. Het zou niet goed zijn voor kinderen om van half 9 tot 3 op school te zijn en met elkaar te eten onder het toeziend oog van de docent of van een vrijwilliger. Kinderen horen eigenlijk gewoon thuis een boterham te eten. Eigenlijk is Nederland daarin nog uniek. Kijk naar onze buurlanden, daar blijven de kinderen gewoon over en eten vaak ook nog een warme maaltijd tussen de middag. Gewoon met de docent. En het argument van de docent is vaak dat er te weinig tijd overblijft na de lunch om de lessen voor het middagprogramma voor te bereiden. Het is maar wat je gewend ben. En natuurlijk is het lastig om te veranderen. Elke verandering geeft weerstand, maar na 2 weken is iedereen gewend aan de verandering.

Met een tas vol huiswerk komt Lars thuis. Elke dag hardop lezen. Lars heeft het boek The Witches van Roald Dahl gekozen. Er moet een collage gemaakt worden over berglandschappen, klaar over 2 weken. Het eerste blad sommen is er ook, klaar over 2 dagen. Een stamboom van je familie maken. Kom maar op, de vaart zit er al in.

Nederlands volgt Lars via NTC online. Zij volgen hetzelfde programma als op de Nederlandse scholen, dat betekent dat wanneer er op Nederlandse scholen CITO toetsen worden afgenomen, dat ook via NTC gebeurd. De C staat voor Nederlandse cultuur. De lessen gaan over de hunebedden, maar ook over de aanstaande verkiezingen in Nederland. Er is elke dag een verse link naar het Jeugdjournaal. Vanwege de langzame internetverbinding is dat niet altijd goed te volgen.

www.ntconline.nl

Geld van het volk?

In China betaal je met Renminbi (RMB). Het wordt ook wel het geld van het volk (volksgeld) genoemd. Maar staat ook bekend als yuan (¥). Eén RMB is verdeeld in 10 jiao (ook wel Mao) genoemd. En 1 jiao bestaat uit 10 fen.

Het is moeilijk om geld te pinnen met een buitenlandse betaalpas of met een buitenlandse creditcard. Er zijn heel veel pinautomaten in de buurt van de compound, alleen 1 daarvan is geschikt om met een buitenlandse kaart te pinnen. Het maakt niet uit of het cirrus of maestro logo op de automaat staat. Deze automaten zijn vaak alleen toegankelijk met een Chinese kaart.

Betalen in winkels of restaurants, met een buitenlandse creditcard is maar zelden mogelijk. Een Chinese card wordt overal geaccepteerd.

We hebben sinds kort ook een Chinese bankrekening. Toch wel handig dachten we. Blijkt het een heel gedoe te zijn om euro’s die op de rekening gestort worden om te laten zetten in RMB. En er mag jaarlijks niet meer dan een bepaald bedrag op de rekening worden gestort. Lekker handig als je de huur moet betalen! NOT. Hoezo geld van het volk?

De procedure om Euro’s om te laten zetten naar RMB gaat als volgt: je gaat naar de bank, trekt een nummertje en wacht ongeveer een half uur tot je aan de beurt bent. Dan tref je natuurlijk iemand achter de balie die nauwelijks Engels spreekt. Na veel getob haalt de bankmeneer dan toch maar zijn baas er bij. Gelukkig die spreekt iets meer Engels. Vervolgens worden er 5 formulieren ingevuld, moet je 10 handtekeningen zetten en 5 kwartier later sta je weer buiten. Pfff het is gelukt. Elke keer dat er euro’s worden overgemaakt moet deze procedure worden gevolgd. En Henk is elke keer de Sjaak. Omdat de rekening op zijn naam staat moet hij zelf voor het loketje verschijnen. Een gezamenlijke rekening kennen ze hier niet. En om nou nog een rekening op mijn naam te openen………daar moeten we nog eens over denken.

Inmiddels hebben we wel internetbankieren. Kunnen we de rekeningen die we krijgen tenminste overmaken. Het is niet echt gebruikelijk om alles via de bank te laten lopen. Chinezen hebben liever handje contantje.

De Waterman

Het water uit de kraan is niet te drinken. We verkeren in goed gezelschap, want de Chinezen drinken het ook niet. Iedereen maakt gebruik van grote bidons water (19 liter). Deze bidons worden geplaatst op een water cooler. Het is niet alleen voor koud water, maar is ook op de juiste temperatuur voor de thee en oploskoffie (onze huisraad kan me niet snel genoeg komen, verlang naar een George Clooney).

Wanneer de bottle bijna leeg is bel ik met Adele. Zij zorgt ervoor dat de Waterman langs komt. Hij komt altijd precies op tijd. Belt beneden aan en schreeuwt door de intercom. Gelukkig weet ik dat het de Waterman is. Met de lift naar beneden om hem op te halen. Hij brengt de reusachtige bidon mee en zet hem in de woonkamer. De lege bidon neemt hij weer mee, maar niet voordat ik hiervoor een bonnetje uit het boekje heb gescheurd. Geen bonnetje, geen water.

Hij spreekt 2 worden Engels: bye, thank you. Ik heb hem duidelijk gemaakt dat hij de volgende keer WATER moet gillen door de intercom. Of hij het heeft begrepen? We zullen zien.

Water bonnetje

Post

Het is natuurlijk leuk om post te krijgen. En dan bedoel ik fysieke post en niet via de digitale snelweg (nou ja, hier is het meer een provinciale weg, maar daarover een andere keer). Een poststuk moet voorzien zijn van het adres in Chinese tekens. Geen Chinese tekens, geen post. Er zijn bij de appartementen geen brievenbussen. Wanneer er post is wordt er of gebeld en in de intercom geschreeuwd of vind je het op de trap. We hebben het nog niet meegemaakt, maar het lijkt me wel spectaculair een brief of zoiets op deze manier te ontvangen.

Adres in Chinese tekens is voor de liefhebber verkrijgbaar via ons bekende e-mailadres.