Eén kind

In China is het niet gebruikelijk om meer dan 1 kind te krijgen. Waarom? Het mag niet! Sinds 1979 is wettelijk vastgesteld dat een echtpaar slechts 1 kind mag krijgen, de zgn éénkind politiek. Het doel van deze wet, dit beleid, is om de bevolkingsgroei te laten krimpen.

De bedenker van dit beleid was Song Jian.

Al ver voor de invoering (1970) van dit beleid werden Chinezen aangemoedigd om laat te trouwen en niet meer dan 2 kinderen te krijgen. Deze politiek was effectief. Binnen 10 jaar was het geboortecijfer gehalveerd. Maar China vond dit niet genoeg. In 1975 ontmoette Song een Nederlandse populatietheoreticus en naar aanleiding hiervan raakte Song ervan overtuigd dat China een één-kind-politiek nodig had om een catastrofale bevolkingsgroei te voorkomen. Het aantal (geregistreerde) inwoners van China bedroeg in 2009 1.331.460.000!

2009: 1.331.460.000 geregistreerde inwoners
2012: 1.344.130.000 geregistreerde inwoners 

Het beleid houdt in dat de huwbare leeftijd, het tijdstip waarop een echtpaar kinderen mag krijgen en het aantal kinderen dat het mag krijgen, onder controle staan van de regering. Vrouwen moeten officiële toestemming hebben om zwanger te worden. Geboortebeperking wordt afgedwongen door middel van quota per werkeenheid of per sociale eenheid (bijvoorbeeld school, fabriek of dorp). Hierbij wordt het aantal kinderen vastgesteld dat in die eenheid per jaar mag worden geboren. In de meeste gebieden mogen stedelingen slechts een kind hebben, tenzij het kind gehandicapt is. Op het platteland mogen echtparen daarentegen vaak een tweede kind krijgen als het eerste een meisje is. Een derde kind is in de regel 'verboden'. Abortus is verplicht voor ongetrouwde vrouwen en voor migrerende vrouwen die niet naar hun geboortegrond terugkeren. Plaatselijke partijfunctionarissen (de zogenaamde kaders) zijn sinds 1991 rechtstreeks verantwoordelijk voor de uitvoering van de geboorteregeling. Zij kunnen worden bestraft als zij niet binnen de gestelde quota blijven.

reclamebord langs de snelweg met de oproep om je vooral aan de regels te houden: 1 kind!

Deze éénkind politiek geldt alleen voor Han Chinezen, ruim 92% van de Chinese bevolking. Chinese minderheden mogen meer dan één kind hebben zonder daar voor een boete te krijgen.

Zoals gezegd mogen boeren op het platteland twee kinderen hebben, maar alleen als het eerste kind een meisje is.

Degene die niet voor deze uitzonderingen in aanmerking komt en toch zwanger wordt, moet een boete betalen. Of wordt gedwongen om abortus te plegen. De boetes zijn heel hoog. De bedragen verschillen per regio maar uitgezocht is dat een man en een vrouw die in Shanghai wonen, elk tenminste €13.700,- moeten betalen. Een bedrag dat drie keer het jaarsalaris in Shanghai is. De boete stijgt naarmate het koppel meer geld heeft. Hele rijke Chinezen moeten miljoenen euro’s betalen voor een tweede kind.

Het beleid heeft er toe geleid dat er veel selectieve abortussen worden gepleegd als blijkt dat het om een meisje gaat. In de Chinese maatschappij kost een meisje veel geld, o.a. door het inbrengen van een bruidsschat die voor armere mensen niet altijd te betalen is.

Op het platteland was onlangs een echtpaar dat een tweede kind zou krijgen. De boete bedroeg ‘slechts’ €5.000-, maar omdat de man maar €500,- per maand verdiend was hij vertrokken naar een van de kolenmijnen om meer geld te verdienen en zo de boete te kunnen betalen. Nadat hij was vertrokken kwamen de familieplanningsofficials om de zwangere vrouw te halen. Ze vluchtte, maar werd uiteindelijk gevonden en meegenomen naar een ziekenhuis, 30 uur later stond op internet een afschuwelijke foto. De jonge moeder ligt op een ziekenhuisbed met een dode baby naast zich.

De lokale familieplanning-officials moesten de 23-jarige moeder met geweld vasthouden toen ze de baby een dodelijke injectie wilden toedienen. Daarna werden bij de moeder de weeën opgewekt en werd haar zeven!!! maanden oude kind dood geboren.

Normaal gesproken krijgt de wereld niets van dergelijke gebeurtenissen te zien, maar de familie van de jonge moeder plaatste de foto op internet. Miljoenen Chinezen hebben de foto naar elkaar gestuurd. In het hele land, en ver daar buiten, is woedend gereageerd. De autoriteiten hebben snel hun verontschuldigingen aangeboden en de betrokken officials zijn ontslagen.

De autoriteiten willen ons doen geloven dat het hier om een incident ging, maar naar aanleiding van dit drama had de Amerikaanse nieuwszender ABC een interview gepland met een jonge moeder uit de provincie Hunan. Zij was vijf maanden zwanger en moest binnenkort een gedwongen abortus ondergaan. Echter, de familie van de jonge moeder schakelde de media in voordat de abortus plaatsvond. Hierdoor heeft de moeder toestemming gekregen om de baby toch te houden.

Een tweede nadelig effect is het feit dat, omdat er zo weinig meisjes volwassen worden, mannelijke Chinezen niet meer aan de vrouw komen. Hierdoor zullen binnen enkele jaren minder Chinezen zijn. In die zin heeft de éénkind politiek zijn beoogde doel bereikt

Het is dan ook niet gek dat Chinezen hun kinderen schromelijk verwennen. Ze worden vaak de kleine keizers genoemd. De kinderen hoeven nooit hun verantwoordelijkheid te nemen.

De meeste Chinese kinderen gaan wel naar school. De school vormt dan ook het middelpunt in het leven van het kind en eigenlijk van het hele gezin. Omdat de ouders maar 1 kind hebben, ligt er veel druk op de schouders van de kinderen om te slagen in het leven. En succesvol zijn begint bij een goede opleiding. In het Chinese onderwijssysteem zijn alle instellingen aan elkaar verbonden. Wil je een goede baan krijgen, dan moet je op een topuniversiteit komen; wil je op een topuniversiteit komen, dan moet je met uitstekende resultaten examen hebben gedaan op een van de paar beste middelbare scholen; en wil je daar toegelaten worden, dan moet je beginnen op een elitebasisschool. Het gaat zelfs zo ver dat ouders hun kleuter naar een MBA-kindergarten sturen (ja, daar leren de kleuters alvast voor hun Master of Business Administration), tegen een fors schoolgeld van duizenden euro’s. Veel rijke Chinezen sturen hun kind ook vaak naar een Internationale School.

Misschien omdat het onderwijssysteem zo hard is en de druk om op jonge leeftijd te presteren zo hoog, krijgen de Chinese kinderen voor het overige alles wat hun hartje begeert. Probleem is dat ze wel de vrijheid krijgen om te consumeren, maar niet de vrijheid om echt hun eigen keuzes te maken. In de opvoeding speelt eigen verantwoordelijkheid dan ook geen grote rol, net zo min als sociale vaardigheden. De Chinese kinderen zijn bezig met school of met zichzelf. Hun leefwereld is beperkt tot het gezin, waarbinnen zij het stralende middelpunt vormen. Westerse idealen over opvoeding, zoals leren vrij op eigen benen te staan, en sociaal en verantwoordelijk zijn, komen in dat kerngezin niet aan de orde en dat is in de omgang met jonge Chinezen te merken

Er gaan geluiden dat in 2015 de éénkind politiek wordt afgeschaft.

De kritiek op het beleid is namelijk de laatste maanden sterk toegenomen. De commissie voor gezinsplanning is afgelopen weekend opgegaan in het ministerie van Volksgezondheid. Dit wordt in China gezien als een tik op vingers van de gezinsplanners. De kwamen vorig jaar meerder keren in opspraak mede door het schandaal dat ik hierboven heb beschreven.

Bovendien hikt China aan tegen een spectaculaire vergrijzing. In 2020 is 18 procent van de bevolking bejaard. De zilveren piek is in 2050, wanneer 30 procent van de bevolking 65-plusser is. Met het huidige geboortecijfer (1,6: het laagste ter wereld!) is de beroepsbevolking dan te klein om voor al die gepensioneerden te zorgen. De Chinese Volksvertegenwoordiger He Youlin (spreek uit: ‘Chge Joelin’ ) zei onlangs: "We komen straks arbeidskrachten tekort. Vandaar dat we haast moeten maken met het besluit dit beleid af te schaffen. Als we nu meer kinderen krijgen, duurt het nog twintig jaar voordat die kinderen volwassen zijn en kunnen gaan werken."

De hoogste autoriteit op gezinsplanningsgebied heeft in januari 2013 herhaald dat van afschaffing de eerstkomende vijf jaar geen sprake is. Maar daar kwam zoveel verzet tegen dat China nu op korte termijn gaat experimenteren met het loslaten van het éénkind-beleid in drie noordelijke provincies. Onzin, vindt He: "Die experimenten heeft China niet nodig. Waarom niet direct het hele land toestaan twee kinderen te nemen?"

He wil overigens niet af van de controle op het aantal kinderen. Ouders die een derde kind op de wereld zetten wil ook hij keihard beboeten.

Sommige internetgebruikers zeggen dat He's voorstel het nooit haalt, omdat de autoriteiten de inkomsten uit de boetes op tweede kinderen niet willen missen. Sinds de invoering van het éénkind-beleid, begin jaren tachtig, is er voor ruim 300 miljard euro aan boetes uitgedeeld, hebben economen berekend.

Een volksvertegenwoordiger die strijdt voor afschaffing van het éénkind-beleid doet het goed bij gewone Chinezen. 'Broer die zich bekommert om gewone mensen' (兄弟谁在乎普通百姓), is een bijnaam van He Youlin op internet.

Miljoenen mensen maken zich zorgen: hoe gaan zij als 'éénkind-kinderen' de zorg voor hun ouders organiseren? He zit er zelf ook mee. "Mijn ouders zijn bofkonten: zij hebben ouderwets veel kinderen", zegt hij. In totaal nemen vijf kinderen de zorg voor de bejaarde ouders op zich. He en zijn vrouw zijn straks afhankelijk van twee mensen: hun enige kind en diens partner, die ook nog ouders heeft.

Dat twee volwassenen samen vier bejaarden verzorgen, is nu al de realiteit voor miljoenen Chinezen: hun kleinkinderen draaien straks op voor de zorg voor acht oudjes.

Een trieste groep ouderen zijn mensen die zich aan het éénkind-beleid hebben gehouden, maar die hun kind door vroegtijdig overlijden hebben verloren. Zij hebben niemand die voor hen zorgt.

Bronnen: internet, kranten en gesprekken met Chinezen

Met dank aan Wilma voor een aantal foto’s gemaakt in maart 2013

Chinees Nieuwjaar (2013=4710)

Chinees Nieuwjaar, ook wel Lentefestival of Lentefeest genoemd, is de belangrijkste feestdag van Chinezen. Het wordt gevierd op de eerste dag tot en met de vijftiende dag van de eerste maand van de Chinese kalender. De datum van het Chinese Nieuwjaar hangt af van de maan. Het is altijd op de eerste nieuwe (volle) maan na de winter zonnestilstand (= dit is wanneer de zon, gezien vanaf de aarde, de noordelijkste of zuidelijkste positie bereikt).

In 2013 is het Chinese jaar: 4710. Het jaar van de slang, ook wel de kleine draak genoemd.

Het Chinees Nieuwjaar wordt traditioneel gevierd met de drakendansen en leeuwendansen. De periode (2 weken) eindigt met het lantaarnfestival, op de vijftiende dag van het nieuwe jaar. En natuurlijk is er vuurwerk, heel veel vuurwerk, 24 uur per dag. De eerste week wordt er vuurwerk afgestoken om de kwade geesten te verdrijven. De tweede week is het om de goede geesten binnen te laten. Ik kan je verzekeren dat het een oorverdovend lawaai is en dan praat ik nog niet eens over de geweldige kruiddampen die dan over de steden hangt. Een ietsje meer smog!

Smog

Het is al een aantal weken ervoor duidelijk te merken dat het feest in aantocht is. De winkels en straten zijn rood gekleurd. Bedrijven nemen geen nieuwe klussen meer aan. Als (potentiele) klant mag je natuurlijk langs komen, maar grote kans dat er maar half naar je wordt geluisterd. Op vliegvelden en treinstations is het veel drukker dan normaal. Het duurt tot ongeveer 6 maart a.s. voor dat je weer normaal kan reizen, zonder overvolle treinen, vliegtuigen en bussen. Er wordt verwacht dat er zo’n 850 miljoen!!! mensen op pad gaan, 8,6% meer dan in 2012. De treinen verwachten in totaal rond de 225 miljoen passagiers te gaan vervoeren. In de krant is te lezen dat er inmiddels 70.000!!! extra politiemensen zijn aangetrokken door de spoorwegen. Dit alles om de drukte op de stations in goede banen te leiden, maar vooral om op verdachte pakketjes te letten. Ook in China zijn ze bang voor terreur.

850 miljoen Chinezen gaan op pad

Het is gebruikelijk om de Nieuwjaars periode bij familie door te brengen. Dat leidt tot de grote migratiestromen. Veel bouwplaatsen in de stad zijn al gesloten, de arbeiders zijn op reis naar het noorden of zuiden van China. Vaak blijven ze weken weg of komen helemaal niet meer terug. Dat is dan weer afhankelijk hoeveel geld ze het laatste jaar hebben verdiend.

De afgelopen weken zijn er al veel ongelukken gebeurd. Niet alleen is er een vrachtwagen met vuurwerk aan boord ontploft waarbij het viaduct waar op de wagen reed is ingestort, maar er zijn ook heel veel ongelukken gebeurd door overvolle bussen, te snel rijden en slecht rijgedrag. Er zijn daardoor al meer dan 100 mensen overleden.

Vuurwerk foutje

Een week voor het Chinese Nieuwjaar hebben we ook (Lars zat gelukkig op school) het bedrijfsfeestje meegemaakt. Het was een uitgebreide lunch met een loterij en DRANK, HEEL VEEL DRANK.

Voordat het feest begon kreeg iedereen een bekertje yoghurt. Dat zou de drank goed absorberen en zou je minder snel dronken worden. NOT, tenminste niet de Chinese collega’s. Binnen no time hebben de Chinezen geen gele huidskleur meer, maar worden ze rood, KNALROOD. Het schijnt dat Chinezen een enzym in de lever missen waardoor alcohol niet snel wordt afgebroken. Je krijgt niet alleen rode wijn, heel veel rode wijn, maar ook een heel sterk spulletje te drinken. Je kan het vergelijken met Italiaanse Grappa. Wat wel jammer was, we kregen de lichte variant, 42% alcohol en niet de traditionele van 60%!!!

Eerst yoghurt, dan drank en sigaretten

En dan neem je niet gewoon een nipje, nee het is GAMBEI!!! Iedereen gaat naar elkaar toe en doet een wens of bedankt hem/haar voor wat er het afgelopen jaar is gebeurd, of wat collega’s voor elkaar betekenen. En daar wordt dan op geproost GAMBEI!!!

En dan is er ook nog een loterij. Grabbelen in een doos met briefjes en er zijn drie gelukkigen. Ze winnen alle 3 een fiets. Een kapitaal voor een Chinees. De winnaars moeten een showtje geven. Zingen, dansen, lachen. Een heel spektakel. Er wordt gegeten, nog meer gedronken en gerookt, heel veel gerookt. Binnen 2 uur zijn er 3 SLOFFEN sigaretten soldaat gemaakt. Gezelligheid en zaken doen gaat bij Chinezen gepaard met roken, heel veel roken. En ze vinden het prachtig dat ik deze slechte gewoonte ook heb. Nou ben ik een stevige roker, maar binnen twee uur een pakje opstoken is iets teveel van het goede, Uchh, uchh.

En eten, veel eten

In Changzhou zijn geen straatfestivals. De bevolking hier viert het Chinees Nieuwjaar met familie. Er wordt veel gegeten en natuurlijk veel gedronken. De Chinese staatstelevisie zendt wel festivals uit met zang, dans en circusacts op het programma.

Chinese New Year Performance Lars at CZTIS

Lars vertelde dat de Chinese lessen voorafgaand aan het Chinese Nieuwjaar ingevuld worden met verhalen vertellen, gebruiken uitleggen en met elkaar koken. Hij heeft al dumplings (Jiaozi: spreek uit DJou tse) en rijstballetjes gemaakt. De dumplings waren heerlijk, de rijstballen afschuwelijk.

Hij vertelde ook over de legende behorend bij het Chinese Nieuwjaar:

Er was eens een mensen etend roofdier Nian genaamd (net als het Chinese woord voor ‘jaar’ uitgesproken: njen) in het oude China. Het dier kon ongemerkt huizen binnendringen. Heel het jaar verbleef Nian in de diepe zee, maar kwam bij de overgang van Oud- op Nieuwjaar tevoorschijn. De bewoners van China wisten van zijn komst en waren gevlucht naar de bergen. Er was echter een meisje dat niet wilde vluchten, zij wilde het monster verslaan. Het meisje had rode kleren aangetrokken en het huis van allerlei rode attributen voorzien. Toen het monster kwam zag hij alleen maar de rode kleuren, daar kon hij niet tegen en verdween weer naar de zee. Het monster was verslagen.

Nu worden de huizen, straten, winkels, eigenlijk heel China rood gekleurd en wordt er rood vuurwerk afgestoken om de boze monsters/geesten te verdrijven.

Chinese New Year Lars at CZTIS Part 2

Andere gebruiken die horen bij het Chinese Nieuwjaar zijn:

-          Rode lampionnen ophangen

-          Kort voor het nieuwe jaar het huis grondig schoonmaken (waarschijnlijk is dit de enige keer in het jaar dat een huis wordt schoongemaakt ;-)

-          Wierook branden voor de voorouders en Boeddha’s

-          Bloemen kopen

-          Op trommels en gongs slaan (nog meer herrie!)

-          Geen schoenen kopen op de eerste tot derde dag van het nieuwe jaar

-          Niet schoonmaken en wassen op de eerste dag van het nieuwe jaar

-          Nieuwe kleren aantrekken

Er wordt gegeten, heel veel gegeten, tijdens het Chinese Nieuwjaar. Restaurants zijn al maanden van te voren volgeboekt, winkels liggen vol met kleurige glossy voedselpakketten, en de markten draaien overuren.

Wensen plakken is een gebruik dat ook niet mag ontbreken bij het nieuwe jaar. Deuren van huizen worden voorzien van rode papieren met daarop goede wensen. Pas bij een volgend nieuwjaar worden de wensen vervangen door nieuwe.

Op nieuwjaarsdag begint het gebruik van nieuwjaarswensen overbrengen. De familie gaat bij elkaar op bezoek om elkaar de beste wensen over te brengen. Iedereen hoort dan ook nieuwe kleren te dragen. Ouderen mogen kinderen op die dag NIET terecht wijzen voor hun gedrag, want dat brengt ongeluk! Daar tegenover staat dat kinderen zich netje behoren te gedragen in ruil daarvoor krijgen ze een rode envelop (hongbao, spreek uit: chong bao) met geld erin. Voor veel kinderen is dit het enige zakgeld dat ze krijgen, ze moeten er dan ook het hele jaar mee rondkomen.

Hongbao in alle soorten en maten

Ook je ayi geef je een hongbao met daarin een maandsalaris. Onze ayi is nog geen heel jaar in dienst en heeft net salarisverhoging geëist, vast ook met de gedachte om met Chinees Nieuwjaar, dat salaris dan ook als extra te krijgen. Mispoes: een ‘credit’card van een bekende Chinese supermarkt, daar kan ze het mee doen. En ze hoeft na het Chinese Nieuwjaar ook niet meer terug te komen. Ben er deze week achter gekomen dat ze de laatste weken binnen een uur klaar is met stoffen, zuigen, dweilen, badkamers en toiletten schoonmaken. Daarna gaat ze op haar gemak staan strijken. En de schoonmaakmiddelen zijn de laatste weken ook niet meer aangeraakt, ik vond het al zo gek dat ze nooit om nieuwe flessen vroeg.

Er is wel een nieuwe trend gaande. Je geeft je kinderen, voornamelijk studerende kinderen, geen hongbao met geld, maar je regelt een plastisch chirurg! De meest voorkomende ‘ingrepen’ zijn dubbele oogleden, botox injecties en tattoos.

Veel ziekenhuizen geven aan een zeer groot aantal reserveringen te hebben voor plastische chirurgie rond het Chinees Nieuwjaar, omdat dan veel studenten een lange periode vrij zijn.

De meest voorkomende ingreep is het ‘maken’ van westerse ogen. Chinezen (Aziaten) hebben niet zoals wij een dubbel ooglid, ze hebben er maar een.

Het moet niet gekker worden? Toch?

Happy New Year

Luchtkwaliteit

Ook in Nederland wordt geschreven over de Chinese luchtkwaliteit. Het is de laatste dagen hier verschrikkelijk vies.

In de Shanghai Daily staat te lezen dat de inwoners van de stad vandaag en ook de komende dagen nog vervuilde lucht zullen inademen.

Om 11 uur vanmorgen (24 januari 2013) is een luchtkwaliteit index (AQI) bereikt van 212.

Op hetzelfde moment wordt er ook een meting gedaan door het Amerikaanse consulaat in Shanghai. Die meting geeft een ander resultaat.

De luchtverontreiniging in Shanghai wordt meegebracht door een koufront vanuit het noorden van China.  

De smog blijft vanwege het stabiele weer (bijna geen zuchtje wind) nog zeker drie tot vier dagen boven de stad hangen.

Ook op school zijn er maatregelen getroffen. Wanneer de luchtkwaliteit, gemeten bij de Amerikaanse ambassade, boven 150 uitkomt, mogen de kinderen niet buiten spelen.

Verhuizen

Na terugkomst uit Beijing is voor Henk de maat vol. Het appartement waar we wonen is niet zo comfortabel als het lijkt op de foto’s. Was het bij aankomst in augustus 2012 smerig en zijn we ruim een week bezig geweest om het bewoonbaar te maken, nu lijkt het steeds meer of we aan het kramperen zijn.

Na een douche bleek dat de boiler in 1 van de badkamers lekte, de verwarming kwam niet hoger dan 18 graden, de watermachine was defect, er groeien paddenstoelen in een van de kledingkasten, het stinkt in beide badkamers en in de keuken naar riool, de badkamerkastjes vallen bijna uit elkaar, wanneer de buurvrouw kookt (3x per dag) genieten wij mee van de Chinese keuken,  de deur naar het balkon is niet te openen, het slot van de buitendeur doet het niet meer dan wel en nog een heel lijstje.

Vies

smerig, niet schoon te krijgen

slot niet nodig?

Chinese paddenstoelen groeien gratis in de kast

Stankslot? Nooit van gehoord!

Stankslot? Hoezo, gewoon rechtstreeks het riool in

Stankslot en rottend kastje

nog meer wat aan het wegrotten is

Het is niet prettig wanneer het buiten 7 graden of minder is, je het binnen niet warm kan krijgen. De airco’s die in de zomer koude lucht blazen zijn in de winter onze verwarming, maar helaas is er niet zoveel capaciteit om het een graad of 20 te stoken. De woning is slecht geïsoleerd. Het is enkel steens en enkel glas. In de badkamers is geen verwarming en ik kan je verzekeren dat het ’s nachts heel koud is wanneer je naar de badkamer moet.

De landlord (verhuurder) had nog wel een van de badkamerkastjes vervangen. Ik zal je vertellen hoe dat ging. Op een middag staan er 3 mannen voor de deur met een hele grote doos. Ze beginnen te schreeuwen en ik begrijp dat ze het kastje in de badkamer komen vervangen. Ok, fijn. Ze slopen het oude kastje, zijn nog wel zo goed om de smerige boel die er achter zit schoon te maken, het kost me 2 harde borstels en een fles jif en een fles allesreiniger om het weer een beetje toonbaar te maken.

Nadat de heren een uurtje of 2 bezig zijn geweest vertrekken ze. Het oude kastje gaat in stukken mee de lift in. Gauw even naar het nieuwe kastje kijken. Gatver….wat en bende hebben ze achter gelaten. Alle rotzooi van boren, slangen, buizen, kitrestanten, bouten, moeren, gereedschap ligt door de hele badkamer. Ze zijn not amused dat ze terug moeten komen om de rotzooi op te ruimen. Een Chinees houdt niet van opruimen, die laat zijn troep achter. Not, terug komen, tot 3 keer aan toe en dat ze steeds harder gaan praten interesseert me helemaal niets. Opruimen je zooi.

Nadat ze vertrokken zijn wordt er aan de deur geklopt (wie zou dat zijn?), een bel hebben we niet, die is vanaf het begin dat we hier wonen kapot en niemand vindt het belangrijk om dat ding te maken. Lars kijkt door het spionnetje in de deur en zegt: “Mama, er staat politie voor de deur”. POLITIE??? Allerlei beelden komen voorbij. Het blijkt dat het een van de security mannen van de compound is, hij steekt van wal, maar ikke nog steeds niet Chinees verstaan. Via de telefoon hulp ingeroepen van 1 van de dames bij Henk op de zaak. Wat blijkt, de klusmannen hebben het oude kastje gewoon naast de voordeur in de tuin geflikkerd (excuus voor dit woord) en zijn met de noorderzon vertrokken. De dame legt gelukkig uit dat dit niet mijn verantwoordelijkheid is, maar dat de landlord deze mannen heeft ingehuurd…… de security man vertrekt, maar het duurt nog zeker 3 dagen voordat iemand de rotzooi beneden heeft opgeruimd.

Zo doe je dat in China

Je flikkert het achter de rodondendrons

Afijn, de druppel was er dus tussen Kerst en Oud en Nieuw. Helaas denkt een Chinees vanaf 1 januari alleen maar om lopende werkzaamheden voor het Chinees Nieuwjaar af te ronden. Het Chinees Nieuwjaar is dit jaar (2013) op 10 februari. Je zou denken dan heb je nog 5 weken de tijd om op zoek te gaan naar een ander huis. Not. Geen nieuwe zaken aannemen voor Chinees Nieuwjaar. En dan te weten dat het hier straks minimaal 2 weken helemaal plat ligt zou dat betekenen dat er pas begin maart een onderzoek gestart zou worden. En wat doe je dan….je regelt het zelf. Via Google vinden we een agency die een Engels sprekende vertegenwoordiger heeft. Wij hebben niet veel wensen, dus het moet een makkie zijn met zoveel leegstand. Ja, graag een huis om de grond, zodat we geen bovenburen hebben die van half 5 ’s middags tot een uur of 12 ’s avonds aan het knikkeren zijn. Tenminste, dat is wat we horen. Een huis met een tuintje zou fijn zijn en als het dan ook nog centraal ligt ten opzichte van winkels zou het helemaal ideaal zijn. De meeste boodschappen doe ik met de fiets, omdat we niet, zoals de meeste expats, permanent over auto met chauffeur beschikken. Taxi’s is niet altijd een optie, want die mogen niet op de compound komen, dus is het nog een heel gesleep met volle boodschappentassen vanaf de entree van de compound naar onze flat op de 8^e verdieping van gebouw 37.

Ons uitzicht

Ja, inderdaad, vissen en worsten die te drogen hangen in deze smog

Je vuile was buiten hangen

De agent reageert binnen een dag, hij heeft 2 huizen in de aanbieding. 1 centraal gelegen in een mooie compound, maar met een giga huurbedrag. De andere ligt ver weg van het centrum, is gunstiger geprijsd, maar zonder auto een crime om ergens te komen. We gaan toch kijken bij het verder gelegen huis.

Het ziet er goed uit. We weten nu waar we op moeten letten. Afvoeren met stanksloten: check, schone koelkast: check, geen paddenstoelen in de kledingkasten: check, geen kastjes die bijna uit elkaar vallen: check, vloerverwarming: YES, check, airco’s die eenvoudig gereinigd kunnen worden: check, een zuiveringsinstallatie voor het smerige, ongezonde, Chinese water: check, een mogelijkheid om wat anders dan 88 Chinese tv zenders te bekijken: check, een snelle internetverbinding, zodat we ook eens naar Uitzending gemist kunnen kijken zonder dat elke keer de verbinding wordt verbroken: check. Op fietsafstand van het werk: hmmmm iets minder check, maar goed voor de conditie, maar door de smog (ook in Changzhou is een hoge ongezonde luchtkwaliteit) niet echt gezond: sois, een hogere huur: to be discussed, niet makkelijk om een taxi naar het centrum te krijgen, want auto met chauffeur hebben we niet: bijna check, we kunnen met het golfkarretje van de compound naar een plaats op 5 minuten afstand, worden gereden om een taxi aan te houden.

Er wordt een afspraak gemaakt met de landlord (nou ja eigenlijk landlady) en er wordt een contract opgesteld. Morgen wordt het getekend en dan kunnen we volgende week verhuizen. Hebben we nog precies een week voordat het Chinese Nieuwjaar begint.

Terwijl ik dit stukje aan het schrijven ben, komt er helaas een kink in de kabel. Ik kan er nog niet veel over schrijven, laten we het voorlopig houden op een “Time out”.

Niet wat ons betreft, maar er zijn nog andere partijen. Het lijkt er soms op dat die partijen denken dat we hier elke dag vakantie vieren. 

Helaas, het is voorlopig niet anders…….

Kerst(vakantie)

Eindelijk is het dan zo ver: vakantie!

Na een prachtige Kerst uitvoering op school is de vakantie aangebroken. We hebben onze vakantie in 2 delen gesplitst. Eerst zullen we het koude Beijing gaan trotseren om vervolgens op te warmen op Langkawi, een eiland van Maleisië.

Vrijdagmiddag 19 december vertrekt onze vlucht vanaf Changzhou Airport naar Beijing.

Het eerste overnachtingsadres is Mao’er Courtyard B&B, http://maoer28.com/index.html. Een superleuk adres, midden in een van de oude Hutongs in Beijing.

Mao'er 28

Het is al laat als we arriveren en de Chinese restaurantjes in de omgeving zien er niet echt aantrekkelijk uit. Dus naar het centrum op zoek naar Capital M, variatie op ons favo restaurant in Shanghai, M on the Bund.

Het is niet gemakkelijk te vinden. De taxichauffeur zet ons ergens af en gebaart dat het om het volgende hoekje ligt, maar dat hij daar niet kan komen. We steken de straat over, gaan de hoek om en…..niets! Hebben wij weer. Op elke hoek van de straat in Beijing zie je wel een soort stadswacht staan. Dus even de weg vragen. Het moet vlakbij zijn. Stukje lopen, hoekje om en…..Ja wel een grote M, maar niet waar we willen eten, het is de M van MacDonalds. Dat is niet echt ons idee van lekker eten. We bellen het restaurant en in no time zien we het. Heerlijk om dan na de kou een glas gluhwein te drinken.

‘

De volgende morgen, na een Chinees ontbijt, nemen we de taxi naar ons eerste doel. De Verboden Stad. Wat gek dat we hier nu echt lopen. We kennen het natuurlijk van het nieuws, de boeken, de verhalen, maar in het echt is het toch iets anders.

De Verboden Stad (Chinees: 紫禁城; pinyin: Zǐjinchéng; letterlijk "Purperen Verboden Stad") heet tegenwoordig Het Paleis Museum. Het was het paleis van de Ming en Qing dynastieën. De bouw is in 1406 begonnen en is dus ruim 600 jaar oud. Vanuit het paleis hebben ruim 500 keizers over China geregeerd.

De poort van de Hemelse vrede (Tian'anment) vormt de ingang naar de Verboden stad. De poort is in 1417 ontworpen en is in 1651 herbouwd. Het was ook de plaats waar Mao op 1 oktober 1949 de Volksrepubliek China uitriep. Zijn portret hangt nog altijd boven de rode, stenen poort. De leuzen aan weerszijden van zijn portret betekenen: "Lang leve de Volksrepubliek China"(links) en Lang leve de eenheid van de volkeren van de wereld' (rechts). De Chinezen staan in de rij om met het portret op de foto te gaan. Een bizar gezicht dat veel mannen, uitgedost in strenge (mao) pakken zeer serieus met deze man willen worden vereeuwigd.

Poort van de Hemelse Vrede

Verboden Stad

Verboden Stad

Tijdens de Ming en Qing werd Peking verdeeld in ommuurde secties. De Verboden Stad was het binnenste en belangrijkste gebouwencomplex. In dit complex woonde de Keizer met zijn concubines en zijn gehele hofhouding. De gebouwen rond het paleis mochten niet hoger zijn dan de gebouwen van de Verboden Stad. De reden was dat het volk de Keizer nooit in de ogen mocht kijken. De keizer werd altijd rondgedragen in zijn draagstoel, zodat men naar hem op moest kijken. De toegang dat de Verboden Stad was verboden voor iedereen die niets met het hof te maken had. Het complex beslaat 72.000 vierkante meter en bestaat uit 9999 vertrekken. Rond het complex is een 10 meter hoge muur gebouwd met een omtrek van 6 kilometer met aan de buitenzijde een metersdiepe gracht. Het hoofdcomplex bestaat uit 3 paleizen die achter elkaar zijn gebouwd op de zogenaamde Middaglijn. Aan de noordkant van het complex zijn de Keizerlijke tuinen te vinden.

De laatste Keizer Puyi besteeg de troon als tiende en laatste keizer van de Qing-dynastie op 2 december 1908. Hij was toen 3 jaar oud. Op 12 februari 1912 werd hij gedwongen af te treden door de nieuwgevormde revolutionaire regering. Na zijn aftreden bleef hij tot 1924 met zijn hele hofhouding in de Verboden stad wonen. Er is een film gemaakt over het leven van deze keizer, The Last Emperor www.youtube.com/watch?v=syELsAhCikE

Zaal van de Hoogste Harmonie:

De zaal van de Hoogste Harmonie werd in 1420 gebouwd en in 1967 gerenoveerd. De zaal is 35 meter hoog en is het hoogste en grootste paleis gebouw in de Verboden stad. In deze zaal vonden de kroningen plaats, werden het Nieuwjaar en verjaardag van de keizer gevierd en werden belangrijke beslissingen bekend gemaakt.

Dakpannen:

Geel is de kleur van de Keizer. De dieren en mythologische figuren op de punten van het de daken verjagen de boze geesten. Het eerste figuurtje stelt de keizer voor. Het aantal figuren geeft het belang van het gebouw aan. 

’s Avonds brengen we een bezoek aan een heus Chinees theater www.chaoyangacrobatics.com. Acrobatiek staat op het programma. Het is spectaculair om naar te kijken. Vooral de act met wel 8 motoren in een ijzeren bal is fantastisch.

Daarna is het tijd om te eten. En wat moet je natuurlijk eten als je in Beijing (Peking) bent….juist.

Een hele eend voor 3

In het Chinees wordt het gerecht 北京烤鸭 (Běijīng kǎoyā) genoemd, wat letterlijk vertaald geroosterde eend uit Beijing betekend. De voor dit Chinese gerecht gebruikte eend, is een speciaal voor de consumptie gefokte witte eend, die hierdoor meestal ook te zwaar is om te kunnen vliegen. Voordat ze onder het mes komen, worden deze eenden gebruikelijk voor een periode van twee maanden vetgemest totdat ze ongeveer zeven kilogram wegen.

Nadat de eend genoeg vlees heeft, wordt het dier vervolgens geslacht, worden de veren geplukt en worden de niet eetbare ingewanden eruit gesneden. Na afgespoeld te zijn wordt daarna met een luchtpomp hete lucht ingeblazen, meestal door de nek of door de achteruitgang, om zo de huid van de eend te scheiden van het vlees. Tot slot wordt deze opgeblazen Pekingeend in kokend water gedompeld, ingesmeerd met Chinese maltosesiroop en tenslotte opgehangen om te drogen.

vakkundig wordt de eend gesneden

Na een etmaal gedroogd te zijn, is de Pekingeend klaar om de oven in te gaan. Dit kan een normale oven met een rooster zijn, daar komt ook de naam geroosterde Pekingeend vandaan, maar sinds de negentiende eeuw wordt ook wel een speciaal voor Pekingeend ontwikkelde oven gebruikt waarin meerde eenden boven het vuur kunnen hangen. Voor deze laatste oven wordt dikwijls hout van fruitbomen gebruikt om de eend een subtiele fruitsmaak mee te geven.

Na het roosteren is het natuurlijk tijd om de eend te serveren. De eend wordt met veel trots aan ons gepresenteerd. En de kok snijdt aan tafel de eend. Eerst het vel, het lekkerste deel van de eend. Doordat de huid voordat de eend in de oven gaat door middel van een luchtpomp van het vlees is gescheiden, wordt het in de oven erg knapperig, daarna nog wat filet.

Naast de in hele dunne plakjes gesneden Pekingeend krijgen we hele dunne pannenkoekjes, of 春饼 (chūnbǐng) in het Chinees. Op de pannenkoekjes leg je stukjes eend en de, ook op tafel geserveerde, groenten, zoals lente-uitjes en reepjes komkommer. Er wordt ook saus bij geserveerd. Wanneer alles op het pannenkoekje ligt, rol je deze op en eet ze uit de hand. Yammie….

Yammie, pannenkoekjes, groente en Peking Duck

 De volgende dag staat om 09.30 uur Monique Groeneveld http://www.china-inside.com/voor de deur van de B&B. Met haar gaan we deze morgen fietsen door de oude Hutongs.

Onderweg vertelt Monique ons met veel enthousiasme van alles over de Hutongs. Een Hutong is een traditionele woonwijk. In Shanghai worden ze Lilongs genoemd.

In Beijing bestaan nog verschillende van deze traditionele wijken, maar omdat de woonomstandigheden erg slecht zijn, worden vele afgebroken. Enkele zijn sterk gemoderniseerd. Het opruimen van Hutongs begon aan het begin van de twintigste eeuw, vanwege de ongezonde omstandigheden. De mensen wonen er zeer dicht op elkaar en de woningen in de Hutong hebben geen sanitair. Toiletgebouwen staan aan de buitenzijde, waar de bewoners tegelijk, gescheiden door tussenschotten, hun behoefte kunnen doen. Je ziet dan ook geregeld mensen lopen met een emmer vol….. De emmer wordt geleegd in het openbare toiletgebouw. Op de terugweg wordt nog even de markt aangedaan voor de dagelijkse boodschappen. Elektrische verlichting is er ook nauwelijks.

Cool om daarna over de grote boulevards van Beijing te fietsen. Nog cooler dat dan de hele Chinese wereld voor je stopt!! We fietsen om het Tiananmen Plein (Plein van de Hemelse Vrede) met het mausoleum van Mao en natuurlijk bekend van de studentenopstand in 1989.

Tiananmen Square

Mausoleum

Maandag 24 december gaan we naar Mutianyu bij de Grote Muur http://www.mutianyugreatwall.net. Helaas heeft de chauffeur die ons om 13.00 uur zou ophalen, besloten om een betere klus te aanvaarden. Na wat heen en weer gebel en wat wachttijd worden we om 15.00 uur opgehaald. Het duurt even voor we de stad uit zijn en na anderhalf uur komen we aan bij The Brickyard http://www.brickyardatmutianyu.com, het adres voor de komende 2 nachten.

’s Avonds vieren we Kerstavond met diner in The Schoolhouse http://www.theschoolhouseatmutianyu.com en Lars zingt alle 15!! Christmas Carols uit volle borst mee.

Rudolf the red noose reindier

Geen uitgebreid Kerstontbijt de volgende morgen. Helaas dat moeten we dit jaar missen. Wel een uitgebreide wandeling op de Chinese Muur. Zoals ik al op Facebook schreef, weer eens wat anders dan een bos- of strandwandeling op 1^e Kerstdag.

Een paar dagen voor onze komst heeft het gesneeuwd en de treetjes van de trappen zijn dan ook nog met sneeuw bedekt en op sommige punten spiegelglad. Het is een gevaarlijke onderneming, maar zo mooi. Het weer is ons goed gezind. Een prachtig helderblauwe lucht en een heerlijk zonnetje. Toch dik ingepakt…. lijkt wel op wintersport.

Een paar wetenswaardigheden over de Muur:

De Chinese Muur of Grote Muur is een uit aarde en stenen opgetrokken verdedigingswal in het noorden van China. De 6.259 kilometer lange verdedigingswal, die in het Chinees Muur van 10.000 li (6440 kilometer) heet, moest het Chinese Keizerrijk beschermen tegen vijandelijke nomadische ruitervolkeren en strekt zich uit van Shanhaiguan bij Bo Hai (300 km oostelijk van Peking) tot Lop Nur in het zuidoostelijk deel van de autonome regio Sinkiang. De gehele verdedigingslinie, inclusief verdedigingsgroeven van 359 kilometer en 2.232 kilometer aan natuurlijke grenzen (rivieren, heuvels en bergen), heeft een lengte van 8.850 kilometer.

Verloop van de Muur: de rode lijn geeft de ligging van de Muur aan tijdens de Qin-dynastie. De paarse lijnen de ligging van muren, die tijdens de Ming-dynastie zijn gebouwd. Onderzoek heeft in 2009 uitgewezen dat de Muur in werkelijkheid nog langer is; er zijn nieuwe secties ontdekt in het noordoosten, richting Korea)

Het eerste deel van dit bouwwerk werd vanaf circa 200 v.Chr. uit gestampte aarde opgetrokken door de Oud-Chinese Qin-dynastie. Deze dynastie is vernoemd naar de eerste Chinese keizer Qin Shi Huangdi, die China na een periode van oorlogen in 221 v.Chr. heeft verenigd.

De Chinese Muur werd aangelegd als verdedigingswerk tegen rondtrekkende invasielegers vanuit het noorden. De eerste bouwsels waren aarden en lemen verhogingen die aan de Romeinse limes deden denken, maar uiteindelijk deed steen zijn intrede en werden wachttorens gebouwd. Onder zeer slechte omstandigheden werkten meer dan een half miljoen arbeiders aan de Muur. Men beweert zelfs dat voor elke meter een man is gestorven. Tijdens de Tang-dynastie raakte de wal in verval, maar ten tijde van de Ming-dynastie (1368 - 1644) werd de muur hersteld en verlengd. Ook werden in deze tijd losse stukken muur met elkaar verbonden tot het enorme bouwwerk dat we vandaag de dag kennen.

Meer dan een miljoen mensen bewaakten de muur vanuit ruim 1000 forten en uitkijktorens. Als de vijandige legers naderden, staken ze een mengsel van hout, stro en mest in brand. Eén dikke rookwolk betekende 500 soldaten, vier rookwolken betekende 10.000 vijandige soldaten. Honderd jaar later waren de Hunnen nog altijd niet verslagen. De Ming voerden uitgebreide oorlogen tegen de Mongolen en Mantsjoes, ten dele afstammelingen van de Hunnen. Uiteindelijk werd de muur gebouwd en trok het keizerrijk zich achter de muur terug, daarbij werden duizenden vierkante kilometers land aan de nomaden prijsgegeven. Het zou hen niet helpen: in 1644 maakten de Mantsjoes gebruik van interne verdeeldheid en veroverden China.

De muur is op veel plaatsen zwaar beschadigd of zelfs afgebroken. Daarom mag er op sommige stukken niet meer gelopen worden. De stenen zijn vaak voor andere doelen gebruikt of de muur is door erosie of oorlogsgeweld beschadigd. Toch zijn er nog grote delen over.

De muur begint of eindigt aan de zeezijde in de bijna omsloten Bo Hai met een groot fort dat enige jaren geleden helemaal herbouwd is. Dit fort heet de "Oude drakenkop" en is momenteel een, vooral voor Chinese toeristen, grote trekpleister. Het fort ligt iets ten noorden van de havenstad Qinhangdao.

De Chinese Muur is in 1987 opgenomen door de UNESCO op de werelderfgoedlijst. In 2007 werd de Chinese Muur tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen gekozen.

De Grote Chinese Muur was een geweldige ervaring. Het was er heerlijk rustig. Maar tijd om de koffers te pakken en weer naar Changzhou te gaan. Wassen, strijken en opnieuw koffers pakken, dit keer volgeladen met shorts en shirts. Zon, zee, zand here we come!